_مقدمه     

      _{عدد سیزده در باور عامه،بدیمن است اما گاهی برخی اتفاقات، نحوست و بدشگونی آن را ازبین برده اند.مثل این دو سیزده که به فاصله ی یک ماه،در ادامه ی هم هستند.ماهی برای تاملی دوباره.تا بدانیم در مواجه با این دو مناسبت تقویمی چه کرده ایم و چه باید بکنیم.دو مناسبتی که اتفاقا هم به شدت اموزشی و پرورشی هستند.از ۱۳مهرکه روز جهانی معلم است تا ۱۳آبان که روز دانش آموزاست.البته جهانی و وطنی بودن اینها هیچ تغییری دراصل موضوع ایجاد نمی کند.والاهرروز ،روز معلم و دانش آموز است.مهم،توجه دادن همدیگر به نقش و جایگاهی است که این دوقشردرجامعه دارند.تمام خانواده ها برای دانش آموزان خود کارمی کنند و تمام معلمان هم برای همان دانش آموزان.بنابراین معلوم می شودکه اینها درواقع همه ی جامعه را تشکیل داده اند.اضافه براهمیت کمی و جمعیتی آنها،توجه به حساسیت کیفی و بارفرهنگی وبالقوه ای که دارند هم ضرورت موضوع را دوچندان می سازد... ( ادامه در لینک مطلب)}

     _{زنگ تفریح که می شد،‌دور و بر خمره که تنها منبع آب مدرسه بود غوغا می شد. همیشه آب خوردن بچه ها و داد و قال آنها باعث می شد که آقای صمدی ‘‘ترکه‘‘ به دست در پای خمره حاضر شود و نظم را برقرار کند. این فرصتی بود تا بچه های زرنگتر یواشکی از مدرسه بیرون رفته و پشت مدرسه، لب چشمه یا جویی حسابی آب بخورند. یک روز صبح،‌ بچه ها دیدند که خمره ترک خورده و آبش پاک خالی شده است. خمره بیچاره از بس که اذیت شد، دلش ترکید... (ادامه در لینک مطلب)}

_{باران سلام}

_{امیدوارم حال تو،باشد همیشه رو براه .شکرخدا ،من هم ندارم غصه ای؛جز دوری از آن روی ماه}

 _{از راه دور ، سوسن سلامت می کند ، مریم دعاگوی شماست .هان راستی ،پروانه اینجا پیش ماست ،او هم دعاگوی شماست}

 _{یادش بخیر ! با آن صدای شرشرت ،ما روزهایی داشتیم .یا راستش ،آن وقت هادر قلب تو ،ما نیز جایی داشتیم}

 _{باران من ،حالا که تابستان شده،ما منتظر ،ما تشنه ایم .دیگر بیا ، دیگر غم دوری بس است .ما بیش از اینها تشنه ایم}

_{باور بکن لبخند ما را تشنگی،از روی لب دزدیده است .اصلاً بپرس در باغ ما،این چند روز ،آیا گلی خندیده است ؟}

_{این نامه را کوکب نوشت.از جانب گلهای باغ .حتماً بیا .دیگر خداحافظ تمام.}

_{قربان تو.مینای باغ}

_{محمدکاظم مزینانی/ازکتاب:آب،یعنی ماهی}